kto płaci za przyłącze energetyczne

Przedsiębiorstwo energetyczne wystawia na rzecz Spółki fakturę, w której określone jest wynagrodzenie należne Przedsiębiorstwu energetycznemu. Opłata za przyłączenie do sieci elektroenergetycznej pobierana jest zgodnie z zasadami określonymi w art. 7 Prawa energetycznego. W związku z przyłączeniem sieci trakcyjnej D. do sieci Oświadczenie składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń. 3. W jakiej formie i gdzie należy składać wymagane dokumenty do Enei Operator? Odbiorcy uprawnieni do zamrożenia cen energii w 2023 r. z limitem 2000 kWh nie składają żadnych dokumentów do dostawcy. Dostawca sam dokona właściwego Kwestię tę regulują przepisy art. 15 ust. 2 i 3 Ustawy z 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków. Zgodnie z pierwszym z nich, osoba ubiegająca się o przyłączenie nieruchomości do sieci zapewnia na własny koszt realizację budowy przyłączy do sieci, studni wodomierzowej, pomieszczenia przewidzianego do lokalizacji wodomierza głównego i W uchwale z 13 września 2007 r. (sygn. III CZP 79/07) uznał, że odcinek poza granicą posesji jest urządzeniem kanalizacyjnym, za które płaci przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne. Zauważył też, że literalna wykładnia art. 2 pkt 5 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę nie pozwala na jednoznaczne rozstrzygnięcie Określenie warunków przyłączenia. Rozpoczęcie procesu podłączenia do sieci elektroenergetycznej zaczyna się od złożenia wniosku o określenie warunków. TAURON Dystrybucja S.A. przygotował i udostępnił dokument w wersji elektronicznej, dostępnej do pobrania tutaj. Można go również otrzymać w dowolnym Punkcie Obsługi Klienta. Quand Chuck Rencontre Larry Bande Annonce Vf. Please add exception to AdBlock for If you watch the ads, you support portal and users. Thank you very much for proposing a new subject! After verifying you will receive points! stach2005 21 Oct 2011 09:39 15283 #1 21 Oct 2011 09:39 stach2005 stach2005 Level 12 #1 21 Oct 2011 09:39 Posiadam stary budynek mieszkalny drewniany z przyłączem takim jak na zdjęciu,które jest już mocno skorodowane (jeden z kątowników to już tylko szczątki) a drugi kątownik jest wygięty,przewody między przyłączem a słupem są wyraźnie obwisłe . Moje obawy dotyczące tego przyłącza to głównie sytuacja gdyby ten kątownik został wyrwany lub się złamał ,wtedy wyrwane kable ze skrzynki z bezpiecznikami która znajduje się na poddaszu mogą spowodować zwarcie a w efekcie pożar. Kto ma przeprowadzić remont tego przyłącza -zakład energetyczny czy ja i kto ponosi koszty?? #2 21 Oct 2011 09:44 saper190 saper190 Level 15 #2 21 Oct 2011 09:44 Ok 4 lata temu też wymienialiśmy. Było to związane z ocieplaniem domu przy okazji została odkryta dość spora usterka. Wyglądało to tak że maszt zrobiliśmy sami a przewodami zajęli się energetycy. Z tym że nie podłączyli tych samych tylko w osłonie gumowej czarnej. #3 21 Oct 2011 12:17 Łukasz-O Łukasz-O Admin of electroenergetics #3 21 Oct 2011 12:17 Podaj gdzie jest granica własności - w umowie jest napisane. #4 21 Oct 2011 15:36 stach2005 stach2005 Level 12 #4 21 Oct 2011 15:36 Łukasz-O wrote: Podaj gdzie jest granica własności - w umowie jest napisane. Postaram się znaleźć umowę i sprawdzić ,ale to stary budynek więc mogą być problemy. Patrząc na umowę z nowego budynku prawo własności kończy się na liczniku ale tam licznik jest na zewnątrz budynku więc może być inaczej. Instalacja po przyłączu to: na poddaszu :skrzynka bezpiecznikowa 3x25A-zaplombowana przedpokój: skrzynka bezpiecznikowa 3x20A-zaplombowana licznik (chyba tutaj) przedpokój:skrzynka bezpiecznikowa 3x 16A-nie plombowana #5 21 Oct 2011 18:17 masonry masonry Level 30 #5 21 Oct 2011 18:17 W 90% granica własności jest na zaciskach przy izolatorach. Wymiana stojaka czy haków izolatorów jak również przewodu od izolatorów do zabezpieczeń należy do właściciela budynku. #6 21 Oct 2011 20:42 jarecki 86 jarecki 86 Electrician specialist #6 21 Oct 2011 20:42 Quote: Kto ma przeprowadzić remont tego przyłącza -zakład energetyczny czy ja i kto ponosi koszty?? Jedno i drugie - tak jest bynajmniej w moim rejonie. Odbiorca montuje na swój koszt stojak lub hak (przystosowany do podwieszenia kabla samonośnego AsXSn), a ZE nieodpłatnie podwiesza i podłącza wspomniany kabel. W celu ustalenia szczegółów tego zadania proponuję wizytę w lokalnym ZE. #7 22 Oct 2011 08:36 saper190 saper190 Level 15 #7 22 Oct 2011 08:36 Nie wiem skąd kolega wyżej ale tak jak mówię u nas też było tak że stojak montowaliśmy sami gdy był zamontowany dopiero przyjechali energetycy podłączyć na nowo. Kosztów nie ponieśliśmy za przewód ani usługę. #8 23 Oct 2011 14:56 Enpro Enpro Level 22 #8 23 Oct 2011 14:56 Przyłącze odmostkowuje się na życzenie odbiorcy naprawa stojaka należy do odbiorcy a co do wymiany przewodów na AsXSn to zależy od dobrej woli kierownika posterunku. W Tauronie wymiana ok 25m przyłącza na życzenie odbiorcy kosztuje ok 1500zł gdzie hak na budynku montuje sobie sam odbiorca. #9 16 Dec 2011 00:06 smerfy smerfy Level 13 #9 16 Dec 2011 00:06 Na temat wymiany przyłącza wszystko jest napisane w "Taryfie Operatora Systemu Dystrybucyjnego" dostępna na stronie dostawcy energii elektrycznej, proszę sprawdzić ale z tego co wiem to za przebudowę przyłącza lub jego wymianę bez wzrostu mocy koszty pokrywa wnioskodawca. Podczas budowy nowego budynku konieczne jest poniesienie nakładów na przyłącza (na przykład wodno-kanalizacyjne, energetyczne) do budynku. Niejednokrotnie są one następnie przekazywane miejskim zakładom wodociągów, kanalizacji czy energetyki. Czy takie przyłącza do budynków stanowią środki trwałe? Środki trwałe w polskich przepisach podatkowych i rachunkowych definiowane są jako składniki rzeczowych aktywów przedsiębiorstwa, trwałe bądź też zrównane z nimi, o przewidywanym okresie ekonomicznej użyteczności dłuższym niż rok, kompletne, zdatne do użytku i przeznaczone na potrzeby jednostki. Posiadać one muszą określone cechy, do których należą: - długi czas ich używania, przy czym podkreśla się, iż powinien on wynosić powyżej roku, - postać rzeczowa (co oznacza, iż nie mogą stanowić one wartości niematerialnych czy też prawnych), - muszą nadawać się do użytkowania oraz być używane na potrzeby i w ramach przedsiębiorstwa. Środki trwałe to tak zwane trwałe aktywa. Należą do nich, dla przykładu nieruchomości, maszyny i urządzenia służące do wykonywania określonej działalności, środki transportu czy też inwentarz żywy. Środki trwałe podlegają amortyzacji, będącej odzwierciedleniem ich zużycia. Stanowi ona koszt danego przedsiębiorstwa i podlega comiesięcznym rozliczeniom. Przyłącza do budynków jako środki trwałe? Przyłącza do budynków to element sieci służący do przyłączenia instalacji odbiorczej. Zgodnie z obowiązującymi w Polsce przepisami nie spełniają one wymogów, na podstawie których można byłoby je zaliczyć do środków trwałych. Przyłącza wodno-kanalizacyjne oraz energetyczne nie są kompletnym urządzeniem – aby spełniały swoje zadanie należy podłączyć je do sieci – czy to wodno-kanalizacyjnej, czy też energetycznej. Ponadto odnotować trzeba, iż po wybudowaniu zostają one przekazywane w sposób nieodpłatny zakładom wodociągowym czy też energetycznym, co oznacza, iż nie można ich kwalifikować jako własności podatnika, ani nie podlegają jego kontroli. Sprawdź: INFORLEX SUPERPREMIUM Jak zakwalifikować nakłady na przyłącza do budynków? Wydatki, które zostały poniesione w związku z budową przyłączy wodno-kanalizacyjnych oraz energetycznych do budynków nie mogą zostać zakwalifikowane także jako koszt wytworzenia budynku stanowiący o jego wartości początkowej, bowiem przyłącza nie zostały ujęte w Klasyfikacji Środków Trwałych jako wyposażenie budynku – w owym enumeratywnym katalogu znajdują się dla przykładu wszelkiego rodzaju instalacje, które wbudowane zostały w konstrukcję budynku na stałe, na przykład sanitarne, elektryczne, telekomunikacyjne, przeciwpożarowe, czy też te elementy wyposażenia budynku, które zostały przytwierdzone na stałe, dla przykładu wymurowane meble. Ponadto nie istnieje możliwość zakwalifikowania przyłączy jako obiektów pomocniczych, mających umożliwić obsługę danego budynku, jak na przykład chodnik, dojazd do budynku, jego ogrodzenie, studnie. W związku z tym, że wydatki poniesione na wykonanie przyłączy wodno-kanalizacyjnych oraz elektrycznych nie stanowią wydatków związanych z podstawową działalnością operacyjną jednostki, kwalifikować należy je jako pozostałe koszty operacyjne. Przygotuj się do stosowania nowych przepisów! Poradnik prezentuje praktyczne wskazówki, w jaki sposób dostosować się do zmian w podatkach i wynagrodzeniach wprowadzanych nowelizacją Polskiego Ładu. Tyko teraz książka + ebook w PREZENCIE Start Finanse i prawoBudowa i prawo Kto płaci za budowę przyłączy? Z warunków technicznych przyłączy, które otrzymamy z lokalnego przedsiębiorstwa (o tym, jak uzyskać warunki pisaliśmy w poprzednim artykule) dowiemy się między innymi, jakie są szacunkowe koszty budowy odcinka łączącego naszą nieruchomość z siecią centralną. Koszt budowy przyłączy jest największą kwestią sporną podczas formalności związanych z uzbrojeniem działki. Jeżeli nieopodal naszej nieruchomości nie ma sieci głównej, musimy liczyć się z tym, że budowa odcinka, który doprowadzi nam np. wodę do domu, może być długa i kosztowna. Przedsiębiorstwo może nam nawet odmówić budowy, jeżeli inwestycja okaże się nieekonomiczna. Kto ponosi koszty związane z budową przyłączy? Art. 15 ust. 2 Ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzeniu ścieków mówi, że koszt budowy przyłącza do sieci kanalizacyjnej i wodociągowej, studni wodomierzowej, pomieszczenia przewidzianego do lokalizacji wodomierza głównego oraz urządzenia pomiarowego obciąża osobę ubiegającą się o przyłączenie nieruchomości do sieci. Dotychczas kwestię sporną stanowiła definicja przyłącza, której brzmienie z ww ustawy nie było jednoznaczne. Wyjaśnił je Sąd Najwyższy w uchwale z 13 września 2007 roku (sygn. III CZP 79/07), który orzekł, że: przyłącze kanalizacyjne to odcinek przewodu łączącego wewnętrzną instalację kanalizacyjną w nieruchomości odbiorcy usług z siecią kanalizacyjną, za pierwszą studzienką, licząc od strony budynku, a w przypadku jej braku – do granicy nieruchomości. Zatem inwestor nie ma obowiązku płacenia za budowę odcinka, który znajduje się poza granicą jego działki. Jeżeli budowę wykonano na koszt inwestora, ma on prawo domagać się od gminy lub przedsiębiorstwa (w zależności, kto jest właścicielem sieci) zwrotu poniesionych wydatków. Odcinek poza granicą działki może być przekazany odpłatnie gminie czy firmie, ale to gmina lub firma muszą sporządzić stosowną umowę. Jeżeli odmówią one przejęcia wybudowanego odcinka, wówczas inwestor może wystąpić na drogę sądową o zwrot kosztów poniesionej inwestycji. (Inwestor ponosi koszt budowy przyłącza tylko na swojej działce) Autor: Marta Hawrylak Dodane przez: martah Obejrzyj galerię zdjęć Wnętrza projektów domów Najnowsze komentarze Witaj gościuz Zainteresują Cię te tematy: finanse i prawo Czy mogę odsprzedać nadwyżkę energii elektrycznej wyprodukowanej przez instalację fotowoltaiczną do sieci? Czy zakład energetyczny zapłaci mi za prąd oddawany do publicznej sieci dystrybucyjnej żywą gotówką? A jeśli nie, to jakie są zasady rozliczania energii z fotowoltaiki, żebym na tym nie tracił? Na te oraz inne pytania związane z rozliczaniem energii elektrycznej z fotowoltaiki odpowiadamy poniżej. Ile energii wyprodukowanej przez panele PV jest w stanie zużyć gospodarstwo domowe? Standardowy domek jednorodzinny zużywa około 20% energii własnej w celach bieżącej konsumpcji, a 80% trafia do sieci. Przekazując niewykorzystaną energię do sieci nie otrzymujemy za nią pieniędzy, możemy za to korzystać bez żadnych dodatkowych opłat (koszt zakupu) z energii „przechowywanej w sieci” w ciągu roku. W grę wchodzi 70-80% wprowadzonej przez nas do sieci energii: 70% → instalacja powyżej 10kWp (maksymalnie 50 kWp) 80% → instalacja do 10 kWp. W ciągu roku najwięcej energii elektrycznej instalacja PV produkuje latem, późną wiosną i wczesną jesienią, czyli w miesiącach, w których mnóstwo czasu spędzamy poza domem i zużywamy mniej prądu. W rozliczeniu dobowym, szczyt produkcji energii przypada na godziny okołopołudniowe – wtedy też zazwyczaj jesteśmy w pracy czy w szkole. Stąd właśnie przytoczone wyżej liczby i proporcje: 20% (maksymalnie 30%) energii konsumowanej na własny użytek w stosunku do 80% (bywa, że 70%) oddawanych do sieci, a następnie ponownie odbierane, np. w godzinach nocnych. Celem gospodarstwa domowego powinno być zwiększenie stopnia samowystarczalności energetycznej oraz minimalizowanie strat związanych z oddawaniem wyprodukowanej energii do publicznej sieci energetycznej. Zmiana nawyków domowników (manualne, zegarowe lub inteligentne włączanie urządzeń elektrycznych w godzinach największej produkcji energii ze słońca) pozwala uzyskać stopień samowystarczalności na poziomie nawet 50%. Jak uzyskać optymalny stopień samowystarczalności energetycznej? Obok zmiany nawyków związanych z użytkowaniem urządzeń elektrycznych, kluczowe znaczenie ma stosowanie rozmaitych nowoczesnych rozwiązań technicznych dedykowane fotowoltaice, które pozwalają zarządzać energią w inteligentny sposób. Jeśli chcemy uzyskać całkowitą samowystarczalność energetyczną (100%), nadmiar energii z fotowoltaiki powinniśmy przekierować do pompy ciepła, grzejnika, suszarki lub innego odbiornika akumulującego energię. Aby uzyskać maksymalną wydajność instalacji PV należy monitorować ilość energii wytwarzanej przez panele fotowoltaiczne, a najlepiej robić to monitorując pracę inwertera (falownika). Mamy dwie możliwości: często i systematycznie kontrolować instalację albo korzystać z dodatkowego układu, tzw. Fronius Datamanagera, który zapewnia monitoring, rejestrację i przechowywanie parametrów wejściowych i wyjściowych falownika oraz umożliwia przeglądanie ich zdalnie – za pomocą strony internetowej lub aplikacji mobilnej. Warto także zamontować regulator zużycia energii. Umożliwia on wykorzystywanie nadmiaru energii fotowoltaicznej i przesłanie jej do wybranych odbiorników w gospodarstwie domowym, np. promienników podczerwieni, suszarek na ręczniki albo bojlerów i zbiorników buforowych czy pompy ciepła. Im mniejsze ilości energii, której nie zużytkujemy – a która tak czy siak, będzie musiała trafić do publicznej sieci energetycznej – tym mniej problemów z rozliczaniem energii elektrycznej z fotowoltaiki. Rozliczenie energii z fotowoltaiki – Co dzieje się z nadwyżkami energii? Jak już wspomniano, nadwyżki energii wyprodukowanej przez przydomową elektrownię słoneczną trafiają do publicznej sieci energetycznej. Nie ma jednak możliwości, żeby osoba fizyczna, w ramach rozliczania energii z fotowoltaiki mogła otrzymać od zakładu energetycznego pieniądze za energię przesłaną do sieci. Możliwe jest jedynie odebranie tej nadwyżki prądu w postaci opustu (net metering) na energię pobraną od tego samego zakładu energetycznego. Na rozliczenie nadwyżki ma się 365 dni od momentu wprowadzenia energii do sieci. Jeżeli prosument indywidualny wyprodukuje zbyt dużo energii, to nie uda się jej zbilansować i zostanie ona utracona. Zasady rozliczania energii z fotowoltaiki Podsumujmy: osoby fizyczne, zgodnie z zapisami Ustawy o Odnawialnych Źródłach Energii, podlegają tzw. rozliczeniu prosumenckiemu. Oznacza to, że nadwyżki energii wyprodukowane przez system fotowoltaiczny mogą być magazynowane w sieci i następnie z niej pobierane. Zakłady energetyczne umożliwiają bezpłatny odbiór 80% energii wpuszczonej do sieci dla instalacji o mocy do 10 kWp oraz 70% energii dla instalacji o mocach większych niż 10 kWp. Tak więc dla systemu o mocy nie większej niż 10 kWp mamy do czynienia z rozliczeniem prosumenckim 1:0,8, natomiast przy instalacjach o mocy większej niż 10 kWp rozliczamy się w stosunku ilościowym 1:0,7. Podsumowanie Faktura prosumencka różni się od standardowej faktury za prąd. Znajdziemy w niej podsumowanie ilości oraz rozliczenie energii pobranej z sieci i energii wyprodukowanej. Prosument wnosi tylko opłaty dystrybycyjne. Faktury mogą się graficznie różnić w zależności od zakładu energetycznego, z którym mamy podpisaną umowę, ale wyszczególnione pozycje zawsze będą takie same. Przyjęcie wykładni proponowanej w wyroku Sądu Najwyższego z 11 kwietnia 2012 r. pozbawiałoby możliwości uzyskania pozwolenia na budowę inwestorów z warunkami przyłączenia. Dokumentem wymaganym do uzyskania pozwolenia na budowę są, w zakresie zapewnienia zaopatrzenia w media energetyczne, warunki przyłączenia. Jednym z wymaganych załączników do projektu budowlanego są bowiem oświadczenia właściwej jednostki o zapewnieniu dostaw energii (…) oraz o warunkach przyłączenia obiektu do sieci. Warunki stanowią też pożądany przedmiot obrotu, szczególnie w wypadku inwestycji przemysłowych. Nierzadko przechodzą przez ręce kilku zainteresowanych, zanim powstanie przewidziany w nich obiekt. Dotychczas powszechnie przyjmowano, że wydanie warunków przyłączenia jest już wiążącym i ostatecznym potwierdzeniem możliwości przyłączenia inwestycji do sieci, np. elektroenergetycznej czy gazowej, na warunkach taryfowych. Mówiąc językiem ustawy – że stanowią potwierdzenie istnienia technicznych i ekonomicznych warunków przyłączenia, o których mowa w art. 7 ust. 1 Prawa energetycznego (dalej: pe). Starosta, jeżeli otrzymał warunki przyłączenia przy wniosku o pozwolenie na budowę, mógł mieć pewność, że wydaje pozwolenie dla obiektu, który ma zagwarantowane przyłączenie do sieci. Mógł przyjąć, że pozwolenie obejmie inwestycję należycie zaopatrzoną w niezbędne media. Teraz pewność tę może utracić. Zakwestionowane promesy Znaczenie warunków jako promesy przyłączenia zostało ostatnio zakwestionowane wyrokiem Sądu Najwyższego z 11 kwietnia 2012 r. sygn. akt III SK 33/11. W jego uzasadnieniu uznano, że wydanie warunków w zasadzie nie świadczy jeszcze definitywnie o obowiązku przyłączenia. Nie przesądza, że przedsiębiorstwo energetyczne będzie mieć środki finansowe, aby dostosować sieć do potrzeb podłączanego obiektu. W konsekwencji samo wydanie warunków przyłączenia nie daje prawa do żądania przyłączenia do sieci w terminie ich ważności. Sąd uznał, że warunki przyłączenia nie odnoszą się w ogóle do ekonomicznej zasadności koniecznych do przyłączenia inwestycji. Warunki określają tylko kwestie techniczne samego przyłącza. Nie potwierdzają możliwości ekonomicznych przyłączenia, szczególnie w sytuacji, gdy przedsiębiorstwo energetyczne uzależniło w nich przyłączenie od sfinansowania przez inwestora określonych tam prac sieciowych. Poważne wątpliwości Powyższe rozumowanie budzi istotne wątpliwości. Skoro przedsiębiorstwo energetyczne samo wydaje warunki przyłączenia do sieci (są one ważne dwa lata), to tym samym w sposób siebie wiążący potwierdza, że istnieją możliwości przyłączenia do sieci, ze wszystkimi dalszymi tego konsekwencjami. Z tego potwierdzenia nie powinno móc się później wycofać (jak mówi rzymska paremia „venire contra factum proprium nemini licet” – nie wolno występować przeciwko temu, co wynika z własnych działań). Warto prześledzić też proces prowadzący do wydania warunków przyłączenia. Przedsiębiorstwo energetyczne, gdy otrzymuje wniosek o przyłączenie, dokonuje jego oceny w świetle wymogów ustawowych. Czy są przesłanki Ocena ta polega na ustaleniu, czy istnieją wszystkie przesłanki do dokonania przyłączenia: - złożenie wniosku o przyłączenie do przedsiębiorstwa energetycznego zajmującego się przesyłaniem lub dystrybucją energii, - istnienie technicznych i ekonomicznych warunków przyłączenia do sieci i dostarczania energii, - spełnianie przez podmiot ubiegający się o przyłączenie warunków przyłączenia do sieci i odbioru i - posiadanie tytułu prawnego do korzystania z nieruchomości, obiektu lub lokalu, do którego energia ma być dostarczana. - Ocena ta kończy się decyzją, czy przyłączyć obiekt, czy też odmówić przyłączenia. Decyzja pozytywna znajduje wyraz w wydaniu warunków przyłączenia. Odmowa przyłączenia jest natomiast pisemną informacją, kierowaną do zainteresowanego i prezesa Urzędu Regulacji Energetyki, że warunki nie zostaną wydane: stanowi więc alternatywę do wydania warunków przyłączenia. W wypadku skutecznej odmowy istnieje jeszcze możliwość realizacji przyłączenia komercyjnego, po cenach wolnorynkowych za zgodą podmiotu przyłączanego (art. 7 ust. 9 pe). Istotne znaczenie prawne Kluczowy dla oceny znaczenia faktu wydania warunków przyłączenia jest przepis, zgodnie z którym wydanie warunków tworzy po stronie przedsiębiorstwa energetycznego prawnie skuteczne zobowiązanie. Ustawa mówi, że w okresie swojej ważności warunki „stanowią warunkowe zobowiązanie przedsiębiorstwa energetycznego do zawarcia umowy o przyłączenie do sieci elektroenergetycznej” (art. 7 ust. 8i pe). To właśnie ze względu na treść cytowanego przepisu, w wyniku wydania warunków, powstaje prawny obowiązek przyłączenia po stronie przedsiębiorstwa energetycznego. Po stronie ich adresata odpowiada mu natomiast prawo do żądania zawarcia umowy o przyłączenie. Celem uzyskania faktycznego podłączenia do sieci należy spełnić określone w warunkach przyłączenia wymogi techniczne. W tym sensie zobowiązanie przedsiębiorstwa energetycznego do przyłączenia jest „warunkowe”. Nie ma znaczenia, że w swojej treści warunki nie odnoszą się do ekonomicznej zasadności koniecznych dla przyłączenia inwestycji. To sam przepis ustawy Prawo energetyczne nadaje faktowi wydania warunków znaczenie inne niż tylko techniczne. Czyje pieniądze Spory o przyłączenie wynikają oczywiście z powodów ekonomicznych, i można je zwykle sprowadzić do odpowiedzi na pytanie: kto płaci? Czasami przedsiębiorstwa energetyczne zastrzegają nawet w warunkach przyłączenia, że przyłączenie będzie możliwe dopiero w przypadku sfinansowania przez inwestora kosztów rozbudowy czy też modernizacji sieci. Przedsiębiorstwo energetyczne nie ma uprawnień do czynienia takich zastrzeżeń. Jest to materia wyczerpująco regulowana przez ustawę w art. 7 ust. 8 pkt 3 pe, który definiuje, kto pokrywa koszty i na jakich zasadach. Również zgodnie z komentowanym wyrokiem koszty przyłączenia nie obejmują rozbudowy sieci, a jedynie koszt przyłącza: „Skoro jest to »opłata za przyłączenie do sieci«, to jest to opłata za zespolenie (złączenie) instalacji nowego wytwórcy energii z siecią przedsiębiorstwa energetycznego. Ponieważ jest to opłata za zespolenie przyłączanej instalacji z istniejącą siecią, powinna obejmować tylko nakłady na wykonanie owego zespolenia. Nie może natomiast obejmować nakładów na rozbudowę sieci przedsiębiorstwa energetycznego celem akomodacji nowych instalacji dostarczających energię (w zakresie, w jakim rozbudowa ta nie ma związku z samym połączeniem nowego źródła energii z siecią)”. Niemożność poniesienia kosztu przyłączenia przez przedsiębiorstwo energetyczne jest podstawową przyczyną odmów przyłączenia. Nie należą one obecnie do rzadkości, szczególnie w wypadku większych inwestycji infrastrukturalnych. W przypadku odmowy do przedsiębiorstwa energetycznego należy także obowiązek powiadomienia o niej prezesa URE i podania jej przyczyn. Spór o przyłączenie rozstrzyga prezes URE – przedsiębiorstwo energetyczne powinno w nim wykazać zasadność odmowy. Przedsiębiorstwo powinno udowodnić, że nie jest w stanie udźwignąć konsekwencji finansowych przyłączenia (wyrok SA w Warszawie z 19 września 2007 r. VI ACa 479/07). Jest tak dlatego, że co do zasady środki na prowadzoną działalność w zakresie przyłączeń przedsiębiorstwo energetyczne zapewnione ma w taryfie zatwierdzanej przez ten sam organ – prezesa URE. Orzecznictwo ujmuje to w ten sposób, iż „taryfa operatora systemu elektroenergetycznego jako całość zapewnia spełnienie ekonomicznych warunków przyłączenia do sieci” (wyrok SOKiK z 29 sierpnia 2008 r. XVII AmE 87/07). Plany, których nie ma W komentowanym wyroku Sądu Najwyższego podkreśla się również pewne znaczenie w procesie przyłączenia założeń do planu i samego planu zaopatrzenia gminy w ciepło, energię elektryczną i paliwa gazowe (art. 19 i 20 pe). Trudno jednak w praktyce odwoływać się do tego rodzaju planów, skoro prawo nie przewiduje dla gmin żadnego terminu ich opracowania. Dopiero raz opracowane założenia podlegają aktualizacji co najmniej raz na 3 lata. Założenia i plany są więc w praktyce fakultatywne i gminy ich nie mają. Istotne są natomiast dokumenty gminne dotyczące planowania przestrzennego lub też ich projekty. Planowanie i organizacja zaopatrzenia w ciepło, energię elektryczną i paliwa gazowe na obszarze gminy należą bowiem do jej zadań własnych. Gmina realizuje je zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – z kierunkami rozwoju gminy zawartymi w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Inwestycja powinna pozostawać w zgodzie właśnie z dokumentami dotyczącymi zagospodarowania przestrzennego. To więc nie plan zaopatrzenia gminy w media energetyczne, a studium oraz plan zagospodarowania przestrzennego mają istotne znaczenie prawne i są dla gminy podstawą realizacji zadań w zakresie zaopatrzenia w energię elektryczną, ciepło i paliwa gazowe. Karol Lasocki kieruje praktyką energetyki innowacyjnej i ochrony środowiska w kancelarii prawniczej K&L Gates, jest wykładowcą prawa energetycznego na Wydziale Inżynierii Produkcji SGGW w Warszawie ZDANIEM AUTORA Karol Lasocki kieruje praktyką energetyki innowacyjnej i ochrony środowiska w kancelarii prawniczej K&L Gates, jest wykładowcą prawa energetycznego na Wydziale Inżynierii Produkcji SGGW w Warszawie Pozostaje postawić pytanie, jakie znaczenie w procesie budowlanym powinny mieć warunki przyłączenia. Jeśli przyjąć stanowisko z komentowanego wyroku, to skoro warunki jeszcze nie świadczą o możliwości przyłączenia, pozwolenie na budowę powinno być wydawane dopiero po zawarciu umowy o przyłączenie. Takie podejście pozbawiałoby jednak dokument warunków przyłączenia wszelkiego praktycznego znaczenia oraz wydłużało proces budowlany. Inwestor byłby zdany na widzimisię przedsiębiorstw energetycznych, które już po wydaniu warunków mogłyby zmienić zdanie i odmówić zapewnienia dostaw energii. Przyznanie przedsiębiorstwom sieciowym takiej dowolności nie wydaje się uzasadnione. Komentowany wyrok Sądu Najwyższego może doprowadzić do istotnych zmian w procesie budowlanym. Inwestor nie będzie już mógł przedłożyć do pozwolenia na budowę warunków przyłączenia. Będzie musiał dostarczyć umowę o przyłączenie, której proces zawierania trwa nierzadko kilka dodatkowych miesięcy. Nie wydaje się to uzasadnione. Jeżeli inwestor otrzymał warunki przyłączenia, znaczy to, że jego wniosek został rozpatrzony pozytywnie. Przedsiębiorstwo wydające warunki nie powinno mieć możliwości wycofania się z decyzji o przyłączeniu. Raz podjętych zobowiązań należy przestrzegać.

kto płaci za przyłącze energetyczne